De Turkse Keuken

Om alle mogelijke gerechten te benoemen zijn enkele honderden pagina's nodig, zo fantasierijk, kunstrijk en verscheiden is de Turkse keuken. Na de Franse en Chinese keuken geldt ze als meest afwisselingrijke keuken ter wereld. Kunt u zich voorstellen slechts voor het eten naar Turkije te reizen? Vast en zeker wanneer u de Turkse keuken heeft leren kennen. Het geheim berust op verse ingrediënten, zorgvuldige bereiding en harmonieuze samenstelling.
De hoofdkenmerken van de Turkse keuken zijn een rijke keuze aan soepen, voorgerechten, groenten, vleesgerechten, deegwaren, salades, zoete spijzen en een verscheidenheid aan vers fruit.
Bovendien mogen we de overheerlijke verse vis en overige zeevruchten niet vergeten.
Als drankje is de Ayran typerend voor Turkije. Deze verfrissende drank bestaat uit yoghurt, water en zout. Bijzonder smakelijk zijn de diverse fruitsappen, zoals sinaasappel- (Porkakal suyu), kersen-, (Visne suyu) of perziksap (Saftali suyu). Wanneer men mineraalwater wenst dan bestelt men maden suyu; in flessen gevuld drinkwater noemt men kaynak suyu.
Als afsluiting na de maaltijd drinkt men of een kop zwarte thee (Çay, traditioneel, als sterke melange bereid en proportioneel met heetwater verdunt) of een kop Turkse Kahve"(Mokka). Al bij het bestellen van de koffie moet men aangeven of deze Sade (zwart zonder suiker), orta sekerli (halfzoet) of sekerli (zoet) dient te worden geserveerd.
Door de bereiding doet de Mokka-smaak zijn wereldwijde naam eer aan.

Degene die Turkije verlaat zonder een RAKI avond meegemaakt te hebben heeft een stuk traditie en eetcultuur gemist. RAKI, is het nationale drankje van de Turken. Het is een 45%-50% alcoholhoudend anijsdrankje. Je drinkt het niet gewoon zomaar, hier hoort een compleet gedekte tafel bij met vele kleine gerechten en natuurlijk fruit. Vaak wordt RAKI ook met een schaal met zoutjes geserveerd. Deze borrel wordt vaak met water verdund voor degene die de pure borrel te sterk vinden. Hierdoor krijgt het drankje een melkachtige kleur (aslan sütü: leeuwenmelk).

Kwalitatief hoogwaardig is het Efes - Pils, een in Turkije gebrouwd bier. Er is wijn van lichte tot zware en van liefelijke tot kruidige smaak.. Iedere regio heeft zijn specifieke aanbod.
De klassieke wijnbouwgebieden zijn Midden en - Oost Anatolië, rond de Zwarte Zee, de Maramara Zee en de Egeïsche zee en is rijk aan verschillende wijnsoorten.

Anatolië is een van de oudste wijnbouwgebieden ter wereld. Al omstreeks het jaar 2000 voor Christus werd wijn geschonken tijdens rituele handelingen. De Hethitische koningen brachten hun goden een offer in de vorm van wijn, zoals men op het reliëf van het museum van Anatolische civilisatie in Ankara kan zien.
Bekende wijngebieden zijn te vinden in de regio Ankara, Göreme en Yozgat, in centraal Anatolië, in de buurt van Tekirdag, Sarköy en op de eilanden Marmara en Avsa in de Marmara zee evenals bij Izmir, Denizli, Sirince en Cal in de Egeïsche regio. Ondanks de hoge kwaliteit van de wijn is deze in de meeste gevallen voordeliger geprijsd dan het normaal te verkrijgen water uit flesjes dat wordt aangeboden in de steden. De wijnsoorten Kavaklidere en Pamukkale zijn wereldwijd bekend.

Autohuur | Hostels | Voordelige hotels | Reisgidsen | Hotels | Vliegtickets| Links | Sitemap